Mladost se najčešće posmatra kao prelazno stanje, vreme između onoga što smo prestali da budemo i onoga što se od nas očekuje da postanemo. Retko joj se dopušta da postoji sama za sebe, izvan budućnosti kojom je odrasli svet neprestano uslovljava.
Projekat Raw Youth / Sirova mladost Teodora Kopicla polazi upravo od njene sadašnjosti: od generacije koja sopstvene prostore slobode pronalazi u klubovima, na festivalima, u privatnim stanovima, nezavisnim kulturnim prostorima i svim onim privremenim zajednicama koje nastaju oko muzike, mode, umetnosti i potrebe za pripadanjem. Kopicl ovu scenu ne posmatra spolja. Kao njen aktivni učesnik, fotografiše iz neposredne blizine, bez distance koja supkulturu pretvara u estetski ili sociološki fenomen. Njegova kamera kreće se među telima, susreće poglede, gubi fokus i zaustavlja trenutke koji verovatno ne bi ni postojali bez prethodno uspostavljenog poverenja.
Sirovost iz naslova ne odnosi se na nedovršenost, već na odsustvo potrebe da se iskustvo naknadno učini urednijim i čitljivijim. U kadrovima ostaju blicevi, zamućeni pokreti, isečena tela, umor, dodiri i kratki trenuci samosvesti pred kamerom. Identitet scene ne pojavljuje se kao nešto stabilno, već kao kolaž odnosa, stilova, mesta i noći koje se međusobno preklapaju. Drugo izdanje projekta Raw Youth nastavlja fotografsko istraživanje prvi put predstavljeno 2025. godine u KC Gradu, ali ga proširuje novim fotografijama i video-materijalom. Ovo proširenje ne služi zatvaranju arhiva, već potvrđuje njegovu nužnu nedovršenost. Scena se menja dok je autor beleži: ljudi dolaze i odlaze, prostori nastaju i nestaju, a oblici zajedništva neprestano se pregovaraju.
Uključivanje VHS snimaka uvodi vreme, pokret i zvuk u vizuelni svet projekta. Zrnasta slika, nestabilan kadar i fragmenti atmosfere ne funkcionišu kao nostalgičan efekat, već kao materijalni zapis neposrednog iskustva. Dok fotografija zaustavlja trenutak, video nas vraća u njegovo trajanje, među tela i zvukove koji nikada ne mogu biti sasvim sačuvani. Kolažna postavka prati istu logiku. Fotografije se preklapaju, zaklanjaju i izdvajaju pojedine detalje, odbijajući mogućnost jednog linearnog čitanja. Fanzini Raw Youth, objavljeni u saradnji sa nezavisnom izdavačkom kućom Varikina, dodatno izmeštaju projekat iz galerijskog prostora i vraćaju ga zajednici iz koje je nastao. Raw Youth / Sirova mladost ne pokušava da govori u ime čitave generacije. On beleži njene fragmente, svestan da nijedan arhiv ne može biti potpun. Ipak, u trenutku u kojem se prostori namenjeni mladima i nezavisnoj kulturi neprestano sužavaju, fotografisanje postaje i način njihovog privremenog očuvanja.
Teodor Kopicl, rođen u Novom Sadu (06.01.2000) je fotograf, grafički dizajner i vizuelni umetnik. Osnovne studije završio je na Fakultetu tehničkih nauka na departmanu za inženjerstvo i grafički dizajn. Bavi se fotografijom od 2018. a profesionalno od 2020. Glavna tematika rada kojim se bavi je dokumentarna fotografija većinski osvrnuta ka kulturi mladih. Njegov fotografski rad obuhvata događaje, klubove, muzičke festivale.