Upravo se u tom jazu rađa grafički jezik – kao subjektivna intervencija. Koristeći ponavljajuće grafičke elemente, dizajn postaje sredstvo za prevođenje unutrašnjeg sveta autora, mapirajući nevidljivo. Kroz repetativni ritam hodanja koji svaki učesnik planinarenja mora da izgradi u skladu sa sobom i neophodnu aklimatizaciju na visini, um se oslobađa svakodnevnog „šuma“ i aktivira se Mreža podrazumevanog režima (DMN) – neurološka funkcija posvećena fokusu na introspekciju, sećanje i imaginaciju.